30/3/73

گرگناه هر كسي مي شد  عيـــان                           

واي  بر احوال زار ناكســـــــــان

گر خدا مي ريخت بيرو ن   رازهـا                          

بس  دو رنگي ها كه ميرفت ازميان

گر يكي بودند دلها با زبـــــــان                            

بر مراد ما جهان بود و زمــــــان

گرهمه بوديم غمخواران هـــــم                            

بودكمتر زين همه ماتم نشــــــان

گرنبودي حاكمان دنبال جـــــاه                            

بوديكسردشت وصحرا بوستـــــان

گرنمي دادند به مداحان بهــــــا                           

تخته مي شدكارآنها در  جهـــــان

گرنبوديم با شيــــاطين هم صدا                           

كي جهان مي شد به كام ظالمــان

گرچپـــاولگر خجالت مي كشيـد                            

مي شدند كـــم در وطن بيچارگان