بابک سرفراز 5/10/91
زاده ی پاک مادرمیهن همچوخورشید زنده وروشن
مردغیرت شرف جوانمردی همچوسدی مقابل دشمن
درتنش خون پاک ایرانی دشمن تازیان اهریمن
زادگاهش بذ و بلال آباد سرزمینی پرازگل وگلشن
بابک سرفراز خرمدین همچوجان شدبه پیکر میهن
افتخار آفرید و پیروزی لانه ی تازیان نمود ناامن
درسرش بود شوکت دیرین ترسش ازمرگ نبودوازمردن
خواب راحت گرفته ازتازی بودهمواره برتنش جوشن
رنج می برد زسلطه ی تازی کرده بودندبه هرکجامسکن
بیست ویک سال پادشاهی کرد شد امید دوباره ی میهن
ازخراسان اران وخوزستان نام اوبودشورهربرزن
لرزه افکند به کاخ عباسی معتصم چون سگان به هر روزن
گرنبوددست خائنی ناپاک بودنزدیک مرگ اهریمن
بی وطن بی شرف پلیدی پست گشت مانع زمردن دشمن
بودنام کثیف اوافشین برگ ننگی نوشته بردامن
سهل سنباد هم خیانت کرد خائن دیگری چو اهریمن
بود مهمان به خانه اش بابک بی کس وبی پناه وبی مامن
تازیان باسپاه وبا درهم همچو مور و ملخ به لولیدن
عرصه راتنگ کرده بربابک سخت گردید به هرکجاماندن
غرقه درخون شدند یارانش گشت بابک اسیراهریمن
شدبه زنجیرپلنگ نام اور ملتی شددوباه درشیون
دادفرمان خلیفه ی حیوان دست وپایش بریده شد ازتن
مثله کردند و سربریدندش شدخلیفه دیانتش روشن
شد تجاوز به دختر پاکش مایه ی ننگ و خفت دشمن
باتوام ای جوان ایرانی دیده بگشابرای فهمیدن
هروجب خاک پاک ایرانت دیده مردی به گاه جان دادن
شو قوی همچو شیر در پیکار تابگیریم تقاص ازدشمن
زنده گردان تونام بابک را پاک گردان وطن زاهریمن
پندگیر ز آنچه دیده تاریخت نیست هرگزشنیده چون دیدن
بوده تاریخ ماهمه اندرز گه که تاریک بودوبس روشن
ازسیاهی چه گویمت ایدوست مایه ی ننگ ملت ومیهن
روشنی هم فزون وبسیاراست چون که کشوررسید به اهل فن
نادر و داریوش و نوشروان کورش و اردشیر شیراوژن
سورنا و به افرید روزبه سهروردی و آریوبرزن
مازیار،هرمزان و فیروزها صدهزاران دگرچنان گلشن
بوده فردوسی و مصدق ها همچو شیری مقابل دشمن
بس که سرهابرای میهن رفت زنده ماندیم زخون مردوزن
دست دردست هم ببایدداد گاه کاراست نه گاه آسودن
درپس کاروان خوشایند نیست شو جلوداروکن وطن گلشن
راه اینست وطن قوی سازیم باتلاشی به سختی آهن
پیش تازیم به سوی پیروزی بسپاریم وطن به اهل فن
پاس داریم زخون بابک ها یاکه سربازسرجداازتن
کارهاپیش نمی رودباحرف باتلاش سنگ می شودآهن
هرکه درخون تپیده درپیکار یاکه پیروزگشت بر دشمن
هرچه داریم ازوبود بی شک رهبرورهنمابود برمن
گریه ی شوروشوق کند( مانی) گرکنیم خاک پاک خودگلشن
نوشته شده توسط مانی آریانا در 23:57 | لینک ثابت • یک نظر
پنجشنبه چهاردهم دی 1391
بهشتی دلنشین وجان فزاچون خاک ایران نیست
گلی زیباترازایران به گلزارو گلستان نیست
درون سینه ام چون جان شیرین می تپدمهرش
چنان مهری که مانندش بجزدرخون پاکان نیست
همه دارونداروهستیم قربانت ای ایران
به پیش نامت ای جانان بهائی برسرجان نیست
سپاس ای ایزدداناکه مهر میهنم دادی
که چون ایران وایرانی به نیکوئی به دوران نیست
نوای زندگانی میرسد ازدشت وهامونش
چوفرهنگ گهرباروگهرائین ایران نیست
بود هرگوشه از این خاک پاک گنجینه ی دانش
چنین گنجینه در گیتی به جز فرمان یزدان نیست
خدا هرگز نیارد لحظه ای دوری ز میهن را
که مهرش با تن و جانم یکی گردید وپایان نیست
