منزل آخر
اي گور تـــــار و منزل آخر فغــــــــان و آه
بس خفته در ميان تو بي جان فقير و شــــــاه
داري به سينه خاطره ها بس چــــه نيك و بد
بس در ميان گرفته حور و پريهــا چو قرص ماه
شكر خدا كه آخـــــر كـــــار همه يكيـست
تنها دراين يكي كه نكرد چرخ اشتبـــــــــاه
اي آن كه آمدي سر گورم ز روي مهــــــــر
مي خواهم از براي تو شـــــادي به راست راه
گرخفته با هزار حسرت مدفــــــون درون گور
در سر نمرده شوكت ايـــــــــران به هيچگاه
سوگند مي دهم به ايزد يكتـا جوان و پيـــــر
با كوشش و تلاش رســــــــانيد وطن به جاه
اي خاك سرد جاي سينه ي مادر نشســته اي
دستي بكش به جاي پدر بـــــــر سرم تو گاه
اي گور عاشقان ميهن و مردم عزيـــــــز دار
آتش ببار بر سر حكـــــام رو سيــــــــــاه
اي دزد و ظالم و جاني به هـــــــوش باش
از آه خلق بتـــــرس مكن بيش ازيــن گنـاه
(ماني) دعــــــــــــــاي خيركند بهر ملتش
اميد روزگار خائـــــن و ظالم شود تبـــــــاه
